ايران باستان

  تصویری خیالی از زرتشت و بطلمیوس، نقاشی از رافائل، پیرامون ۱۵۱۰م

از نظر زرتشت تنها اهورامزدا شايسته پرستش است:

«تو بايد آن كس را با ستايش پارسايي خود بستايي كه هميشه مزدا اهورا نام دارد.» 

همچنين مي گويد: «كسي كه به ضد دروغپرست با زبان و انديشه و دست ستيزگي كند، خوشنودي مزدا اهورا را به جاي آورد.» (يسنا 33، بند 2)

زرتشت عظمت و جبروت را مختص اهورامزدا مي داند و او را آفريننده يكتا و خداوند توانا مي داند.

وي در سينا 44 با يك زبان شاعرانه درباره توحيد و اقتدار خداوند مي گويد:

«از تو مي پرسم اهورا مزدا كيست پدر راستي؟

كيست نخستين كسي که راه سير خورشيد و ستاره بنمود؟

از كيست كه ماه گاه تهي است و گاهي پر؟

كيست نگهدار زمين در پايين و سپهر در بالا؟

كيست آفريننده آب و گياه؟

كيست كه به باد و ابر تند روي آموخت؟

كيست آفريننده روشنايي سود بخش و تاريكي كيست كه خواب و بيداري آورد؟ كيست كه بامداد و نيمروز و شب قرار داد؟ و دينداران را به اداي فريضه گماشت؟ كيست آفريننده فرشته مهر و محبت آرمتي؟

كيست كه از روي دانش و خرد احترام پدر در دل پسر نهاد؟

اهورا مزدا در سخنان زرتشت «گاتاها»

ای خدای دانا ، با اندیشه ی نیک نزد تو می آیم ؛ مرا از راه راستی و درستی ، نیکی و بهره ی هر دو هستی ، تنی و مینوی ، را ارزانی دار  تا یارانم را به آسایش و آرامش برسانم .  (اهنود گات – هات 2 )

آيا ميدانيد :

فردوسي بزرگ در سال 329 هجري پا به جهان گشود و 35 سال از عمر باشكوه خود را براي زنده كردن ايران از دست اعراب وحشي سپري كرد .

وي در سال 416 چشم از جهان فرو بست و بدرود حيات گفت ولي مسلمانان متحجر آن زمان بر جسد وي نماز نگذاشتند و اورا كافر و آتش پرست خطاب كردند زيرا او همه كتاب حماسي و جهاني خود را در ستايش تمدن پيش از اسلام صرف كرد .

درسال 1313 آرامگاه ابدي وي با الهام از آرامگاه كورش بزرگ به دستور رضا شاه بنا گشت و جشني جهاني با حضور عده زيادي از خاور شناسان كشورهاي مختلف براي گرامي داشت هزار فردوسي برگذار شد .

                                                  (مقبره کورش بزرگ)

آيا ميدانيد : كورش بزرگ در شوروي سابق شهري ساخت به نام كورپوليس كه خجند امروزي نام دارد.

آيا ميدانيد : كورش بزرگ پس از فتح بابل به معبد مردوك رفت و براي اداي احترام به بابلي ها به خداي آنان ستايش كرد و در همان معبد كه بيش از 1000 متر بلندي داشت براي اثبات حسن نيت خود به آنان تاج گذاري كرد.

فردوسی بزرگ چنین گفت :