ايران باستان

شب یلدا

ehsansaadat — Mon, 14 Dec 2009 04:31:35 GMT

شب يلدا شب اول زمستان و درازترين شب سال است. و فرداي آن با دميدن خورشيد، روزها بزرگ تر شده و تابش نور ايزدي افزوني مي يابد. اين بود که ايرانيان باستان، آخر پاييز و اول زمستان را شب زايش مهر يا زايش خورشيد مي خواندند و براي آن جشن بزرگي بر پا مي کردند.

اين جشن در ماه پارسي «دي» قرار دارد که نام آفريننده در زمان قبل از زرتشتيان بوده است که بعدها او به نام آفريننده نور معروف شد،همان که در زبان انگليسي "day"خوانده ميشود.

يلدا و جشنهاي مربوطه که در اين شب برگزار مي شود،يک سنت باستاني است.يلدا يک جشن آريايي است و پيروان ميتراييسم آن را از هزاران سال پيش در ايران برگزار مي کرده اند.يلدا روز تولد ميترا يا مهر است.اين جشن به اندازه زماني که مردم فصول را تعيين کردند کهن است.
نور،روز و روشنايي خورشيد،نشانه هايي از آفريدگار بود در حالي که شب ،تاريکي و سرما نشانه هايي از اهريمن. مشاهده تغييرات مداوم شب و روز مردم را به اين باور رسانده بود که شب و روز يا روشنايي و تاريکي در يک جنگ هميشگي به سر مي برند.روزهاي بلندتر روزهاي پيروزي روشنايي بود درحالي که روزهاي کوتاه تر نشانه اي از غلبه تاريکي. براي در امان بودن از خطر اهريمن،در اين شب همه دور هم جمع مي شدند و با برافروختن آتش از آفريدگار طلب برکت مي کردند.

يكی از محققان دانشگاه بالتيمور در معرفی شب يلدا می نويسد: يلدا يك جشن است. با اينكه سال نو پارسی در مارس آغاز می شود، اما در اين روز برای گراميداشت طولانی ترين شب سال افراد دورهم جمع می شوند. اين سنت از زمان زرتشت پيامبر بر جای مانده است. هر چند كه در طول قرن ها بسياری از جشن های زرتشتيان تغيير كرده و در حال حاضر ۳۰۰ هزار زرتشتی كه در هند و ايران زندگی می كنند برخی از جشن های زرتشتيان را برگزار می كنند. يكی از محققان زرتشتی در شب يلدا خطاب به مدعوين گفت: چقدر از مردم حاضر در اينجا درخت كريسمس را آماده كرده اند؟ تعدادی دست بالا رفت. سپس پرسيد چند تن درخت يلدا را تزيين كرده اند، مدعوين متعجب شدند برخی خنديدند. اين محقق با تندی گفت اين چيزی است كه شما بايد داشته باشيد: «درخت يلدا». زيرا درخت كريسمس از درخت يلدا گرفته شده است. وی سپس ادامه داد كه در دوران پارس باستان در شب يلدا درخت سبزی را تزيين می كردند كه نشانه سبزی هميشگی باشد. يعنی روز تولد خورشيد. دختران جوان آرزو می كردند و لباس های بافته شده از نقره را به دور درخت می بستند تا به خواسته خود برسند اما اين رسم آرام آرام تغيير كرد.زيرا مسيحيان و پاپ لئو در قرن چهارم برای از بين بردن اين سنت تلاش كردند و سرانجام پيروز شدند.همزمانی تولد مسيح با شب يلدا سبب شد كه اين دو جشن با هم برگزار شود ولی به تدريج با تغيير مداوم تاريخ، زمان آن تغييركرد. در قرن هيجدم «لوتران» آلمانی با اقتباس از درخت يلدای پارسيان درخت كريسمس را به جمع تزيينات شب تولد مسيح آورد.با رواج اسلام در ايران، زرتشتيان مدت ها در خفا مراسم خود را برگزار می كردند تا حدی كه بسياری از سنت ها به دليل مخفی شدن اين جشن منسوخ شد و در بسياری از نقاط مانند پاكستان و هند اين رسم بسيار كم رنگ شده اما در ايران هنوز پا برجاست.به قولی شب يلدا زمان تولد مهر يا ميترا است. طرفداران قوم آريا در ايران وهند و اروپا اين شب را با كمی تغييرات در سنت ها جشن می گيرند. درابتدای شب اقوام و گروه های مختلف مردم گردهم جمع می شوند با روشن كردن آتش ميوه های فصل زمستان و ميوه هايی را كه در طول تابستان خشك كرده اند می خورند و دعا می كنند و شعر می خوانند.

ظاهرا پس از مسيحي شدن روميان، سيصد سال بعد از تولد عيسي مسيح، کليسا جشن تولد مهر را به عنوان زادروز عيسي پذيرفت، زيرا، موقع تولد او دقيقا معلوم نبود. ازين روست که تا امروز بابانوئل با لباس و کلاه موبدان ظاهر مي شود و درخت سرو و ستاره بالاي آن هم يادگار مهري هاست،

جالب اين است که يلدا کلمه ايست سرياني به معناي تولد و به گفته ابوريحان آن را شب زادن ترجمه کرده اند.

همچنين گفته ميشود وقتي ميتراييسم از تمدن ايران باستان در جهان گسترش يافت،در روم وبسياري از کشورهاي اروپايي ،روز21 دسامبر به عنوان تولد ميترا جشن گرفته ميشد.ولي پس از قرن چهارم A.D در پي اشتباهات محاسباتي اين روز به 25 دسامبر انتقال يافت و در آن زمان مسيحيان روز ژانويه را روز تولد مسيح جشن مي گرفتند.اما با گسترش مسيحيت در آن زمان به دليل اينکه نمي توانستند مردم را از برپاداشتن اين جشن منع کنند بنابراين روز کريسمس را به روز 25 دسامبر جابه جا کردند

این گوشه ای از تاثیر فرهنگ ایرانیا ن بر اروپا بود حال ما به عنوان وارثان این تمدن کهن برای شناخت و شناساندن و پیدا کردن دیگر تاثیرات این فرهنگ چه کاری انجام دادیم پاسخ به این سوال را به اندیشه توانای خواننده ایرانی می سپارم.

"برگرفته از وب سایت www.aryanempire.com"

کشف

ehsansaadat — Thu, 26 Nov 2009 07:03:18 GMT

کشف اجساد ۵۰،۰۰۰ ایرانی در صحرای مصر

دو باستانشناس ایتالیایی موفق شدند یک جفت دستبند نقره، چند قطعه سلا ح برنزی و بقایای تعدا کثیری انسان را در بیابانی متروک در نزدیکی مصر در آفریقا، کشف کنند. این باستان شناسان امیدوارند که بقایای کشف شده متعلق به ارتش بزرگ کمبوجیه پادشاه هخامنشی ایران باشد که در حدود ۲۵۰۰ سال پیش به مصر لشگر کشیده است.

به نقل از فاکس نیوز هرودوت تاریخنگار معتقد بوده است کمبوجیه با سپاهی بالغ بر ۵۰۰۰۰ نفر و با ادوات قابل توجه جنگی در ۲۵۰۰ سال پیش به سمت مصر حرکت کرده است اما آنها در صحرا دچار توفان شن شده اند و همه این سپاه عظیم در زیر خاک مدفون شده است.

باستان شناسان امید وارند با توجه به کشفیات جدیدی که حاصل شده است بتوانند مسیر حرکت کمبوجیه را پیدا کنند.
کمبوجیه فرزند کوروش کبیر است که بعد از پدر به تخت نشست و برای توسعه قلمروش به سمت مصر حرکت کرد، اما هیچگاه به ایران باز نگشت و در بار مرگ وی اقوال مختلفی وجود دارد.
بعد از کمبوجیه داریوش بزرگ پادشاه ایران شد.

خوشا به بشریت که کوروش دارد

ehsansaadat — Sun, 01 Nov 2009 08:51:18 GMT

خوشا به بشریت که کوروش دارد

هر ملتی در تاریخ دور و نزدیکش الگوهایی دارد که سرمایه ی آن ملت بشمار می رود. اما از میان ِ همه ی این الگوها همیشه یکی از همه برجسته تر و تابناک تر است. بطوریکه همه الگوها در مقیاس ِ ارزشها، در زیر مجموعه ی آن الگو قرار می گیرند و یا از وجود آن هویت می یابند.

ایران در میان کشورهای کهنسال از فرهنگ و تاریخ ِ ممتازی برخوردار است. تاریخ و فرهنگی که امروز نه فقط ایرانیان بلکه جهانیان به آن افتخار می کنند.

بی سبب نیست که امروز خانه ی ملل ِ جهان با منشور کسی مزین شده است که بنیان گذار پادشاهی هخامنشی در پهن دشت ایرانزمین است.

این پادشاه و الگوی ِ ایرانزمین، نامش کورش است و در زمانی که آدمخواری، برده داری و خشونت بی حد و حصر ِ همتایانش، در کشورهای همسایه بی داد می کرد، راه تسامع در کشورداری و برخورد ِ مدارا با انسان و مذهب را پیش گرفت و بذری در آن سرزمینهای خون و جنون پاشید که پس از قرنها و در دنباله ی دو جنگ خانمان برانداز و انسانسوز ِ جهانی، در قرن ِ بیستم، جوانه اش در قامت ِ اعلامیه ی حقوق بشر سبز شد و سپس چون درختی استوار ریشه محکم کرد و ثبت گردید.

امروز هر ایرانی، حتا در این زمانه ی عُسرت و درد و با این همه زخم ِ خنجر بر تن ِ تاریخ و فرهنگ ِ نیاکان، به خود می بالد که از چنین تاریخ انسانمدار و فرهنگ ِ انسان سالار برخوردار بوده است و می تواند سرش را در مجامع جهانی بالا بگیرد و به تاریخ و تمدن و فرهنگش افتخار کند.

هر چند در سرزمین کورش امروز کسانی بر تختش تکیه زده اند که حتی نام بالا بلندش را خوار و مزارش را عار می پندارند.

و راستی چرا؟

زیرا این گنده واشها* که امروز بر سریر کورش و دارا تکیه زده اند، هر چند در ایران متولد شدند و به ظاهر ایرانی هستند اما تاریخ خود را تاریخ و تمدن ناداشته ی عرب می دانند.

در حالی که ما و همه ی ما ایرانی هستیم و تاریخ ما از 559 سال قبل از میلاد شروع می شود که بنیان گذار آن پادشاه بزرگ ایرانزمین، کورش کبیر است.

کورش نمونه ی فرد یا پادشاه ِ بی همتایی است که تا کنون تاریخ بشریت به خود دیده است. برای فهم این ادعا کافی است با نگاه و ذهن امروزی به منشوری که او در بیست و پنج سده پیش برای عدالت گستری و حقوق انسانها انتشار داد، مقایسه کنیم با قوانینی که امروز در پیشرفته ترین کشورها اجرا می شود.

و یا مقایسه کنیم با تمامی قوانینی که پس از مرگ او و سقوط هخامنشیان به اجرا در آمد، آنوقت خواهیم دید که این بزرگ مرد و بزرگ پادشاه ِ ایران با چه وسعت نظر و اندیشه ی انسان سالاری به بشریت می نگریست.

این مرد بزرگ وقتی بابل را گشود، در نهایت عطوفت با مردمان امپراتوری ِ مغلوب رفتار کرد.

اُسرای یهود را که از زمان بخت النصر در بابل در زندان بسر می بردند، آزاد نمود و معبد و اماکن دینی و مذهبی شان را مرمت کرد و در مقابل مردوخ خدای بابل سر تعظیم فرود آورد و وقتی که بر کل ِ امپراتوری بابل تسلط یافت در روز 29 اکتبر سال 539 پیش از میلاد پس از بیست سال پادشاهی اعلامیه ی تاریخی خود را که امروز از آن به عنوان نخستین منشور حقوق بشر یاد می شود روی سفالتبشته ای که به استوانه ی کورش معروف شد، حک کرد.

این استوانه ی سفالین به تاریخ 1878 میلادی در پی کاوش در محوطه ی باستانی بابل کشف شد.

و این سند ِ نخستین حقوق بشر، در سال 1971 میلادی توسط سازمان ملل به زبانهای گوناگون ترجمه و منتشر شد.

از این پس است که کورش در قلب هر ایرانی منزلگه جاویدان پیدا می کند.

عرب شدن دانشمندان ایرانی در برنامه تلویزیونی سعودی‌ها!

ehsansaadat — Mon, 21 Sep 2009 10:25:18 GMT

دولت عربستان سعودی، در یک اقدام بی‌سابقه، با استفاده از برنامه‌های انیمیشن در برنامه‌های کودک و نوجوان کانال‌های تلویزیونی خود و دیگر شبکه‌‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای عربی، دانشمندان بنام ایرانی را به نفع جهان عرب مصادره و به کودکان عرب این گونه القاء می‌کند که این دانشمندان اجداد عربی شما هستند!! به گزارش روابط عمومی شهرداری تهران به نقل از میراث فرهنگی ، این برنامه‌های انیمیشن توسط دولت عربستان به برنامه‌سازان انیمیشنی مصری در قاهره سفارش داده شده است و برای نخستین بار در شبکه تلویزیونی کودکان «ام بی‌ سی» متعلق به عربستان پخش شده است.

در این برنامه که به صورت آموزشی تدوین شده است، ابوریحان بیرون، خوارزمی، ابونصر فارابی، شیخ‌الرئیس بو علی سینا و ده‌ها دانشمند و محقق دیگر ایرانی، با ملیت عربی معرفی شده‌اند و در پایان هر برنامه، راوی این برنامه به کودکان جهان عرب می‌گوید که ما باید با اجداد دانشمند خود آشنا شویم؛ هر چند مصادره مفاخر علمی و ادبی ایران توسط برخی کشورهای عربی در حوزه های دیگر مسبوق به سابقه بوده است اما این برای نخستین بار است که در حوزه کودکان و نوجوان جهان عرب رخ می‌نماید.

بر پایه این گزارش، این در حالی است که از مدت‌ها پیش، شماری از کشورهای عربی، مفاخر علمی ایران را مصادره و حتی از آنان به عنوان دانشمندان بزرگ عربی کتاب، تمبر و فیلم تهیه می‌کنند ـ همانند اقدام اخیر کویتی ها در چاپ تمبر یادبود ابن سینا به عنوان دانشمند بزرگ عرب! ـ اما متأسفانه، دستگاه‌های اجرایی فرهنگی و تبلیغاتی کشورمان ، بدون توجه به ابعاد این هجمه فرهنگی ـ که باعث مصادره مفاخر عملی این مرز و بوم می‌شود ـ همچنان سکوت کرده و نسبت به چنین جعل تاریخی بزرگی واکنش نشان نمی دهند.

گفتنی است، در رأس این دزدی‌های فرهنگی برخی از کشورهای عربی قرار دارند که قدمت تاریخی و استقلال آنها به عنوان یک واحد سیاسی در عرصه بین المللی به کمتر از نیم قرن هم نمی رسد.

داستان شطرنج و نرد

ehsansaadat — Thu, 27 Aug 2009 06:47:24 GMT

داستان شطرنج و نرد

در زمان پادشاهی انوشیروان پادشاه هندوستان دیورسام بزرگ برای سنجش خرد و دانایی ایرانیان و اثبات برتری خود شطرنجی را که مهره‌های آن از زمرد و یاقوت سرخ بود، به همراه هدایایی باارزش به دربار ایران فرستاد و تخت ریتوس دانا را نیز گمارده انجام این کار ساخت.

او در نامه‌ای به پادشاه ایران نوشت: از آنجا که شما شاهنشاه ما هستید، دانایان شما نیز باید از دانایان ما برتر باشند. پس یا روش و شیوه آنچه را که به نزد شما فرستاده‌ایم (شطرنج) بازگویید و یا پس از این ساو و باج برای ما بفرستید.

شاه ایران پس از خواندن نامه چهل روز زمان خواست و هیچ یک از دانایان در این چند روز چاره و روش آن را نیافت، تا اینکه روز چهلم بزرگمهر که جوانترین وزیر انوشیروان بود به پا خاست و گفت: این شطرنج را چون میدان جنگ ساخته‌اند که دو طرف با مهره‌های خود با هم می‌جنگند و هر کدام خرد و دوراندیشی بیشتری داشته باشد، پیروز می‌شود. و رازهای کامل بازی شطرنج و روش چیدن مهره‌ها را گفت. شاهنشاه سه بار بر او درود فرستاد و دوازده هزار سکه به او پاداش داد. پس از آن تخت ریتوس با بزرگمهر به بازی پرداخت.

بزرگمهر سه بار بر تخت ریتوس پیروز شد. روز بعد بزرگمهر تخت ریتوس را به نزد خود خواند و وسیله بازی دیگری را نشان داد و گفت: اگر شما این را پاسخ دادید ما باجگزار شما می‌شویم و اگر نتوانستید باید باجگزار ما باشید. دیورسام چهل روز زمان خواست، ولی هیچ یک از دانایان آن سرزمین نتوانستند وین اردشیر را چاره گشایی کنند و بدین سان شاه هندوستان پذیرفت که باجگزار ایران باشد. این بازی نو تخته نرد بود.

برگرفته از ویکی‌پدیا

گفتار "زرتشت"

ehsansaadat — Wed, 20 May 2009 05:37:18 GMT

ای مردم نباید به سخنان و حکم دروغ پرستان گوش دهید. زیرا آنها جان و مال و شهر را دچار احتیاج و فساد می کنند.

پس آنها را از خوتان برانید.

به آن کسی گوش کنید که از راستی برخوردار است.

سخنان زرتشت

ehsansaadat — Mon, 27 Apr 2009 13:32:26 GMT

سخنان زرتشت :

ای خدای دانا، تو كه همواره آیین ِ راستی و منش ِ نیك را استوار داشته ی، مرا چنان بیاموز كه اندیشه های خردمندانه و گفته های زبانِ تو را بازگو كنم. خواستم آموزش هایی است كه از آنها بهترین زندگانی پدید آمده است.

*********************************

ای خداوند جان و خرد، كسانی را كه نیكوكار و نیك اندیش و بر راهِ راستی و درستی می بینی، كامروا ساز، نیك میدانم كه هیچ نیایشی نیست كه از جان و دل برآید و بی پاسخ بماند.

*********************************
ای كه بهترین هستی و با بهترین راستی هماهنگ هستی، با مهر و دلبستگی، بخششهای نیك منشی و درست اندیشی را برای خود و فرشوشتر رادمرد و دیگر یاران برای همیشه میخواهم.

*********************************
ای خدای دانا، با بودن این بخششها، از ما كاری سر نزند كه تو و راستی و بهترین اندیشه را بیازاریم. ما همه با هم شما را می ستاییم زیرا شما را كه پیشبرندگان توان هستید، سزاوار ستایش میدانیم.

نوروزتان پیروز

ehsansaadat — Wed, 18 Mar 2009 10:30:50 GMT

نوروز _ زيبا ترين جشن در آيين زرتشت

جشن نوروز بزرگترين ، برجسته ترين ، ويژه ترين و باشكوه ترين يادگار ايرانيان از روزگار باستان تا به امروز است. بيشترين ارزش اين جشن را ميتوان در آن دانست كه با پشت سر گذاشتن فراز و نشيبهاي گوناگون چون كوهي استوار از هجمه ها و حمله هاي يونانيان ، تركها ، مغولها و اقوام وحشي عرب جان به در برده و با روح و احساس مردم اين سرزمين چنان سرشته شده است كه همه ساله در ژرفاي دل و جان و روان خود چشم به راه فرا رسيدن آن هستند.

طبق عقايد زرتشتيان ماه فروردين به " فراوشي " اشاره دارد و دنياي مادي را در آخرين روزهاي سال دچار تحول ميكند.
جشن نوروز از رسوم باستاني و ملي ايرانيان ميباشد. جزييات چگونگي اين جشن تا دوره هخامنشيان بر ما پوشيده است. در اوستا كتاب مقدس زرتشتيان نيز هيچ اشاره اي به آن نشده است. تنها اطلاعات اندكي مربوط به دوره ساسانيان در اين باره وجود دارد.

اي اهورامزدا

تو را سپاس ميگوييم

و تو را به نيايش مي ايستيم

و با تمامي انديشه هاي نيك

و با تمامي گفتارهاي نيك

و با تمامي كردارهاي نيك

به تو نزديك ميشويم.

آداب چهارشنبه سوری

ehsansaadat — Sat, 14 Mar 2009 05:12:18 GMT

يکي از سنت هاي باستاني ايرانيان برگزاري جشن چهارشنبه سوري بوده که شب چهارشنبه آخر هرسال، ايرانيان در همه شهرها با برپايي آتش، مراسم باشکوهي برگزار مي کردند. اين آيين از آن جهت به غروب آخرين سه شنبه (شب چهارشنبه) موکول شده است که زرتشت، با رسيدگي حساب هاي گاهشماري به تنظيم و تدوين دقيق تقويم توفيق يافت و آن سالي بود که تحويل سال به سه شنبه اي مصادف شد که نيمه آن سه شنبه تا ظهر، جزئي از سال کهنه و نيمه بعدازظهر جزو سال نو به حساب آمد و چون آغاز هر روز را در نيمه شب همان روز مي دانستند، بنابراين فرداي آن سه شنبه را نوروز شناختند و شبش را جشن گرفتند و آتش افروختند و از آن پس آن شب را چهارشنبه سوري قرار دادند. به يک عقيده ديگر ايرانيان مراسم آتش افروزي در آستانه سال نو را پس از قبول اسلام، در آخرين چهارشنبه سال قرار داده اند، تا از عقيده اعراب پيروي کرده باشند که روز چهارشنبه يا يوم الاربعا» را شوم و نحس مي دانستند. درمورد وجه تسميه «چهارشنبه سوري» عقيده دارند، به مناسبت آتش افروزي، آن شب را «سور» (سرخ) ناميده اند. در مطلب زير که بررگفته از کتاب فرهنگ مردم است آداب چهارشنبه سوري آمده است.

آداب چهارشنبه سوري

آداب اصلي چهارشنبه سوري در سراسر مناطق ايراني نشين يکي است ولي در برخي از شهرها سنت هاي کوچکي به آن اضافه شده و بر شيريني و زيبايي آن افزوده است; اين آداب و سنت ها به طور خلاصه چنين است:

- آتش افروزي: زيباترين و قديمي ترين آداب مربوط به چهارشنبه سوري، برافروختن آتش و جستن از روي آن است. اين کار عصر سه شنبه آخرسال که فردايش چهارشنبه است انجام مي شود. بايد اشاره کرد که تمام آداب و سنت هاي چهارشنبه سوري، در شب چهارشنبه آخر سال برگزار مي گردد. آتش را در حياط خانه و يا در کوچه و يا يک ميدان باز و با گذاردن سه کپه (بوته) روشن مي کنند و در حين جستن از روي آن مي خوانند: «زردي من از تو/ سرخي تو از من» به اين معنا که بيماري ها و ناخوشي ها را به دور مي ريزم و سلامتي و تندرستي تو را در خود مي گيرم. پس از سوختن بوته ها، خاکستر باقيمانده را جمع مي کنند و کنار ديوار مي ريزند و کسي که خاکستر را بيرون ريخته بايد در بزند و از درون خانه از او بپرسند: «کيه؟» و او جواب بدهد: «منم.» بعد از او بپرسند: «از کجا آمده اي؟» و او جواب دهد: «از عروسي.» سپس از او بپرسند: «چه آورده اي ؟» و او بگويد: «تندرستي.»

- کوزه شکني: يکي ديگر از مراسم مخصوص چهارشنبه سوري آن بوده که کوزه کهنه اي را برمي داشتند و در آن مقداري نمک و ذغال و سکه ده شاهي مي انداختند و هر يک از افراد خانواده يک بار کوزه را دور سر مي چرخاند و نفر آخري آن کوزه را از پشت بام، به کوچه مي افکند و مي گفت: «درد و بلاي ما بره توي کوزه و بره توي کوچه.»

- فالگوش: از ديگر مراسم مربوط به چهارشنبه سوري، فالگوش ايستادن است; بدين معني که کساني که حاجتي دارند، نيت مي کنند و سر چهارراه يا در معبري فالگوش مي ايستند و به حرف نخستين عابري، که از کنارشان مي گذرد توجه مي کنند و هر کلام که از دهان او درآيد در استجابت مراد خود به فال بد يا خوب مي گيرند، اگر گفته عابري موافق با آرزوي صاحب حاجت باشد آن آرزو را برآورده شده مي دانند. بعضي ها به جاي رفتن به چهارراه و معابر، اين کار را در پشت در اتاق هم انجام مي دهند و نخستين سخني که از پشت در اتاق شنيدند را به فال بد و يا خوب در اجابت حاجتشان فرض مي کنند.

- آجيل چهارشنبه سوري: رسمي که از قديم در ايران متداول است، تهيه و خوردن آجيل چهارشنبه سوري است. اين آجيل شور و شيرين، مانند آجيل مشکل گشاست; يعني علاوه بر مواد اصلي بو داده شور و شيرين، مانند آجيل، برگه هلو و زردآلو، قيسي، کشمش سبز، مويز، باسلق، پسته و بادام، فندق بو نداده، نقل، شکر، پنير، و مغز گردو هم اضافه مي کنند. تهيه اين آجيل را براي استجابت يک مراد نذر مي کنند. خوردن اين آجيل در شب چهارشنبه سوري، به اعتقاد مردم باعث شگون و خوش يمني است.

اعتراض به نصب تندیس اسکندر در عراق

ehsansaadat — Mon, 02 Mar 2009 09:42:18 GMT

خطاب به:

وزیر امور خارجه ایران و سفیر فرهنگی ایران در یونسکو

جای تأسف است که فراموشی و غفلت ما ایرانیان و سپس بی توجهی عذاب آور مقامات کشورمان در رابطه با فرهنگ و تمدن ایران پیش از اسلام باعث شده که هر روز شاهد یک توهین تازه در شکل های مختلف از سوی کشورهای مختلف باشیم...

آری...ملتی که به خویشتن احترام نگذارد، دیگران هم به او احترام نخواهند گذاشت!

اوایل بهمن ماه سال جاری وزیر امور خارجه یونان در گفتگو با همتای عراقی خود، تصمیم گرفته اند که در راستای تسهیل روابط سیاسی و فرهنگی یونان و عراق(!)مجسمه ای از اسکندر مقدونی در شهر موصل(اربیل)، جایی که اسکندر به عمر نخستین امپراتوری متمدن جهان پایان داد، نصب شود.

نخست مجسمه ی تائیس، آن فاحشه ی آتنی که اسکندر را تحریک کرد تا برای جاودان کردن نام خود پارسه را به آتش بکشد...و امروز تندیس مردی که با شمشیر و اسب افسارگسیخته خود فرهنگ و تمدن ده ها قوم را دستخوش غارت و تاراج و انهدام کرد.شگفتا! با آن که خود یونانی ها زخم خورده ی حملات اسکندر ددمنش بودند، امروز برای او تندیس و لوح یادبود می سازند و تمدن کهن خود را در وجود چنین شخصی متبلور می یابند!

تغییر نام خلیج فارس در نشنال جیوگرافی،تصاحب و تصرف نام آوران دانش و فرهنگ و ادب ایرانی توسط کشورهای مختلف،ساخت فیلم های تبلیغاتی همچون الکساندر و ٣٠٠،حذف تمدن ایرانی از فهرست کتب درسی دانش آموزان و دانشجویان غربی و بالاخره نادیده گرفتن فرهنگ و تمدن دیرینه ایران در تمام ابعاد آموزشی...این ها تنها گوشه ای از تجاوزاتی بود که توسط بیگانگان به فرهنگ ماتنها در چند سال گذشته صورت گرفته و چه بسا این روند همچنان ادامه دارد...!

بدین ترتیب ما ایرانیان رسما مراتب اعتراض خود را به وزیر خارجه یونان و نیز مقامات فرهنگی یونان و عراق اعلام می داریم و از مقامات ایران خواهشمندیم که اعتراض ملت ایران را به گوش مقامات عراق برسانند...

هم اکنون مطلبی را از یک منبع معتبر و اتفاقا مورد قبول یونانی ها نقل می کنم که بیانگر تمام حقیقت درباره نخستین امپراتوری جهان و احترام آن به ارزش های بزرگ بشری همچون دموکراسی و حقوق بشر تا واپسین لحظات حیات خود بود:

خبر نبرد اربل که در پایان سال دوم صد و دوازدهمین المپیاد(٣٣١) به وقوع پیوست، در سال بعد به یونان رسید.بسیاری از شهرهای یونانی(...)با شنیدن این خبر بر آن شدند که برای حفظ استقلال مورد تهدید خود دست به تلاش هایی بزنند(...).آنها بر این باور بودند که اگر بگذارند که ایرانیان کاملاً از پای درآیند،یونانیان دیگر نمی توانند آزادی خود را حفظ کنند.

دیودوروس سیسیلی،کتاب هفدهم،بند ۶٢

نویسنده:

داریوش

لینک اعتراض :

http://www.persianpetition.com/Sign.aspx?id=26407820-7224-41e9-b4e6-04742383e150